Ben je net klaar…

Ik mocht vorige week maandag een studiedag over ‘Leren en ICT’ openen. Ik doe dat wel vaker, maar deze keer was ik meer gespannen dan anders. Dat kwam voornamelijk omdat ik bijna exact twintig jaar geleden op datzelfde podium mijn diploma kreeg uitgereikt. Het was een studiedag op mijn oude middelbare school.

Schermafbeelding 2014-01-11 om 21.16.07
Bron: Gino Maccanti @Flickr

 

Enkele maanden voor ik mijn diploma kreeg, had ik besloten wat en waar ik wilde gaan studeren: wiskunde in Enschede. Niet mijn eerste keus. Ik wilde namelijk docent worden. Maar dat werd mij door drie docenten, onafhankelijk van elkaar, afgeraden. Ik dacht: zij zullen het wel weten… Na een jaar kwam ik erachter dat ik toch mijn gevoel had moeten volgen en voor mijn eerste keus had moeten gaan. Ik ging alsnog naar Utrecht om eerst mijn tweede- en vervolgens mij eerstegraads bevoegdheid voor het vak wiskunde te halen.

Benzinetank model

Welke drie docenten mij destijds hebben afgeraden docent te worden, weet ik niet meer. Ik kwam vorige week maandag wel mijn twee wiskundeleraren tegen. De één had allerlei functies en taken in de school vervuld en was nu decaan. De ander zat inmiddels in het College van Bestuur. De twee docenten die mij hebben geïnspireerd voor het docentschap te kiezen, en ook voor wiskunde trouwens, waren zich blijven ontwikkelen en hadden kennelijk een aantal keer voor een nieuwe uitdaging gekozen. Ik vond dat mooi om te zien.

Het kan dan ook geen toeval zijn dat ik voorafgaand aan mijn lezing in de zaal zat en luisterde naar de welkomstwoorden van de rector. Ze sprak vurig over een leven lang leren en wenste haar docenten een inspirerende studiedag toe. Achter mij hoorde ik een jonge docent tegen zijn collega zeggen: “Mooi is dat! Ben je net klaar met je opleiding…”

Ik kon een glimlach niet onderdrukken, omdat ik moest denken aan ‘Out of our minds’van Sir Ken Robinson. Hij schrijft dat een van onze opvattingen over leren te vergelijken is met een tank die je vol gooit met benzine. Je bereid je voor op iets wat later gaat gebeuren en zorgt dat je voldoende voorraad hebt om de volledige afstand te overbruggen.

“It is for this reason that education is still mainly focused on children and young people. (…) you accumulate your educational resources at the beginning of your life and you eke them out gradually as you get older. (…) In practice, of course, most people leave school with half a tank; it’s basic grade and there are too few gas stations if they run out en route.”

Gelukkig is er een groot aantal docenten dat die opvatting niet deelt: docenten die hun professie serieus nemen en zich blijven ontwikkelen. Ik kom ze wekelijks tegen, onder andere bij The Crowd.

Auto-industrie

We kunnen de vergelijking met auto’s nog wel even doorzetten. Er wordt te vaak gekeken naar het onderwijs en de transformatie die nodig is, alsof het over de auto-industrie gaat: terug naar de basis en focussen op de corebusiness. De vergelijking met andere landen wordt vaak gemaakt en we staren ons blind op de vele ‘hitlijsten’. Het moet allemaal efficiënter en kosteneffectiever en de ‘return on investment’ moet omhoog. Er is echter één belangrijk verschil: auto’s hebben geen enkele interesse in de manier waarop ze geproduceerd worden. Mensen daarentegen…

“Ignoring the human factor is at the root of many of the problems that industrial systems of education have created.”

Robinson spreekt in dit geval over leerlingen. Maar hetzelfde geldt wat mij betreft voor de professionalisering van docenten. Henno Oldenbeuving schreef er al eerder over in zijn post ‘De vegetarische slager’. Hoe kun je leerlingen ondersteunen in hun leerproces als je zelf niet meer leert?

Deze blogpost schreef ik voor het blog van YoungWorks.

11 January, 2014 Blogpost

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *